masaya.. nakakakaba, nakakaexcite ang mga unang araw ko sa STI.. medyo diko na din maalala eh. hahah! basta masaya!

hello, new friends, new school, new teachers, saya! sobrang naninibago ako nung una, 

college life is harder than HS life, di na pwedeng GUMALA ng madalas.  (gumala talaga?haha) magpabanjing banjing lang, magpa-late, mag OVER DA BAKOD.. lols. 

eto na..

makakalimutan ko ba ang MADUGONG pagpoprogram namin ng BSIT101? nagsimula sa “Hello world” , hanggang sa nagka DATASTRUC etc., madugo! haha. (para sakin ha, or di lang talaga ko interested..) yung tipong naiintindihan mo kapag inilecture, pero pag hands on boom! tulaley. haha.. di naman palagi, :) at ang linya ni ma’am kitchie na “use your logic programmers!” tas wala talaga kong maisip.lol.. nakakamiss din yun, mapipiga lang talaga logic mo *laughs

tadah! :) 

kapag PE time, aerobics, chacha. haha! sds pag sabado, ung Acquaintance party, at madami pang iba.. (diko na masyadong matandaan eh, masyado pating mahaba kapag tinayp ko pa.)

ang upuan ko! ang mga katabi ko, hehe, ang pagkuhit sakin ni Kuya Judd, magugulat nlng ako minsan. lol, sabay sabing “di kasi nakikinig” with hand gesture pa un. (mahirap idemo dito.lol)…  ang pagtatawa namin ni claudeth sa mga simpleng bagay na napupuna namin sa paligid. HAHAHA. baliw lang, chikahan, gala, siomai, kwek kwek. library, internet coupon. lols. si kuyang nagtitinda ng yema, pagtambay sa lobby, tawa jan tawa don, (sayang diko manlang nakakabonding pa mejo yung iba..)

- - - - - -

narealize ko lang na malungkot pala… malungkot pala yung pag alis ko, di manlang ako nakaagpaalam ng personal, naglaho na lang daw ako bigla,.. may mga naiwan pala ko, responsibilities, friends.. kalagitnaan na kasi ako umalis eh, biglaan, parang isang snap! siguro hindi lang talaga ko para dun, nanghina loob ko,siguro dahil na din sa sabay sabay na nangyari sakin..sabi ko pa nman “itutuloy ko na! nasimulan na eh, laban to!” di rin pala, kaya bumitaw na ko at sabing “ayoko na” mabilis bang sumuko? hmm, maybe you’re thinking na, ang weak ko, parang un lang suko na agad.. pero wala kong pinagsisihan sa desisyon ko, ang mahalaga dun tayo kung san tayo masaya at panatag ang loob.

do what your Heart says.. :)